سيد محمد باقر شفتي

512

تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )

مرد كه مستحب در حق او اين است كه در وقتى كه منحنى مىشود به جهت سجود اول دستها را به زمين رساند بعد زانوها ، چنانچه مفصلا بيان شد . ششم : آن است كه زن در حالت سجود اعضاى خود را به زمين بچسباند يعنى ذراعين را از زمين بلند ننمايد بلكه ذراعين را به دو بازو بچسباند ، و همچنين تجافى به عمل نياورد يعنى شكم را از زمين بلند ننمايد ، به خلاف مرد كه مستحب در حق او تجافى است ، چنانچه در مباحث سجود مذكور شد . هفتم : آن است كه زن در وقتى كه بر مىخيزد دو دست را به جانب يمين و يسار بگذارد اعتماد و تكيه به آن نموده برخيزد نه اينكه دستها را پيش روى خود به زمين بگذارد عقب را در حالتى كه منحنى است از زمين بلند نمايد . مخفى نماند مطلوبيت جميع امور سبعهء مذكوره در حق نساء به عنوان ندب و رجحان است ، يعنى مستحب اين است كه رعايت امور مذكوره نموده باشد ، چنين نيست كه اخلال به آنها موجب فساد نماز يا موجب اثم بوده باشد ، بنابراين هرگاه زن در حالت قيام دستها را بر پستان نگذارد بلكه مثل مرد بر ران بگذارد موجب بطلان نماز و اثم نخواهد بود ، و همچنين است هرگاه پاها را از هم جدا و منفصل نمايد ، و همچنين هرگاه در حالت ركوع منحنى شود به قدر انحناى مرد و دستها را به زانو بگذارد در حال ركوع يا آنكه ترك جلوس تربع نمايد ، بلكه در حالت تشهد و غيره مثل مرد نشيند . يا در حالتى كه به سجود مىرود اول دو دست را به زمين رساند و بعد دو زانو را يا آنكه در حال سجود تجافى به عمل آورد ، يعنى شكم و ذراعين را از زمين بلند نمايد يا اينكه در حال قيام دستها را پيش روى گذارد و اعتماد به آنها نمايد . مجملا اخلال به كل امور مذكوره موجب بطلان نماز يا معصيت نيست ، بلكه از آداب و مستحبات نماز است ، رعايت آنها نمودن بسيار به موقع است .